شنبه ، 20 آذر 1389 ، 05:18

سوختگي

نوشته شده بوسیله محمد حمزه
به این مطلب رای دهید
(0 رای)

فصل سيّم

سوختگي

 

 

سوختگي بر چند قسم است، بعضي خفيف و بعضي خطير و مهلک است و کليةً آنها را برحسب آنکه منحصر به حُمرَتِ جلد يا طاوَل و يا موتِ جلد و انساج تحتاني باشد، به سه درجه منقسم نموده‌اند:

 

درجة اوّل که حُمرتِ ساده باشد

جلد، قرمز و وَجَع و سوزش شديد است ولي در صورتي‌که وسعت سوختگي زياد نباشد، بدون خطر و اگر چنان باشد ممکن است حُمّي و هذيان هم اضافه شود.

علاج اين درجه، تبريد به وساطت وضع مکرّر مِنديل آب خالص بسيار سرد يا مخلوط با سرکه و يا «آب سفيد» است(«سواَسِنات دُوپلُن» مايع يک جزء، 49 جزء، مخلوط کرده آب سفيد حاصل شود و در وقت ضرورت دستمالي در آن خيسانيده به روي سوختگي گذارند). و اگر سوختگي در پا يا دست باشد مدتي آن را در ظرف پر از آب سردي گذارده، گاه‌گاهي آبش را عوض کنند. و اگر سوختگي به درجه‌اي وسيع باشد که تبريد با ماء بارد، مورث سرماخوردگي شود، ورقة نازکي پنبه محلوج به روي عضو مَؤُف گذارده، با نواري که چندان فشار ندهد به روي آن بپيچند و اين بهترين معالجه [است] و در تخفيف وَجَع کفايت مي‌کند و پس از دوازده تا چهل و هشت ساعت هم به‌کلي مريض شفا يابد.

 

 

درجه دويّم که جلد طاول مي‌کند

آفت، عميق و جلد، مرده و طاول‌هاي ممتلي از مايع شفاف يا خون‌آلودي در سطح جلد آشکار گردند. وَجَع بسيار سخت، و اگر اتفاقاً يکي از حباب‌ها شکافته شود و زخم آزاد ماند درد، ضِعف گردد و اگر زخم وسعت هم داشته باشد، «حُمّي» و «قُشَعريره» و ساير علايم ظاهر گردند. در اين حالت، نهايت احتياط را در بيرون آوردن لباس کرده و اگر ضرورت پيدا کند با مِقراض لباس را بريده، بيرون کنند تا آنکه به پوست طاول‌ها نخورده و بدان‌ها التصاقي پيدا نکند.

اوّل تدبيري که در اين درجه بايد نمود سوراخ کردن طاول‌ها با سوزن و بيرون آوردن تمام مايع جوف آنها است و اگر اتفاقاً يکي از آنها پاره شد کمال مراعات را به‌جاي آورند که قطعات پوست به روي زخم بيفتد و زخم بدان واسطه مستور شده، با هوا مجاورت پيدا نکند؛ چه مجاورتش مورث بطوء تَنَدُّب[1] و شدّت وَجَع مي‌گردد. پس از اتمام اين کار، تمام قطعة سوخته شده را با ورقة پنبه محلوجي[2] که يک وجب ضخامت داشته باشد، مستور کرده با نواري محکم ببندند و هر صبح نوار را باز کرده، بدون آنکه پنبه اوّلي را بردارند قدري پنبه محلوج بيفزايند تا مايعي که از پنبه اوّل تجاوز نموده است مجذوب ورقه دويم گردد و تا پانزده روز اين ترتيب را معمول دارند بدون آنکه جراحت را مکشوف نمايند؛ همين که اين زمان به آخِر رسيد تمام پنبه‌ها را برداشته، در زير آنها جلد را به کمال سلامتي يابند.

 

درجه سيّم، موت بعض يا تمام عضو و حصول خشک ريشه است

در اين صورت اثر مادّة محرّقه و مُکويّه، به درجه‌اي قوي يا طويل بوده که اسبابِ اماتة جلد و انساجِ تحت آن و عضلات و اوعيه و غيره شده و اين اجزاء مرده گاهي سياه و خشک و بعضي اوقات خاکستري و نرمـند. وَجَع، در ابتدا تقريباً معدوم، ولي پس از چند روز که بدن شروع به انفصال از اجزاء مرده نمود شروع شود.

در اين درجه، مداخله طبيب ناگزير مي‌باشد و فقط کاري که قبل از آن بايد نمود ترطيب با ماء بارد است براي تسکين وَجَع، و اگر ورود طبيب به طول انجاميد ضماد سردي از «بَزرک» ساخته، به اعضاي مَؤُفه بيندازند.

 


1. تندُّب: التيام يافتن، چاق شدن

2. محلوج: زده و حلّاجی شده

محمد حمزه

محمد حمزه

E-mail: آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید
مطالب بیشتری که در این بخش خواهید یافت: « اختناق و خفگی مراقبت از پوست »
Login to post comments

دکتر محسن ناصری

دکتر محسن ناصری
پزشک و متخصص فارماکولوژی

استاد طب سنتی ایران

عضو هیئت علمی دانشگاه

تلفن مطب:  22865212

روزهای یکشنبه و چهارشنبه از ساعت 16 تا 20

خ شریعتی- بالاتر از حسینیه ارشاد- خ قبا

تلفن پیک دارو بعد از ویزیت:   09109104047