دوشنبه ، 8 فروردين 1390 ، 18:34

تدابیر درمانی

نوشته شده بوسیله محمد حمزه
به این مطلب رای دهید
(0 رای)

و مردمان را، خواه پادشاه و خواهی جز پادشاه،

هر کسی را نفسی است و آن را روح گویند، سخت بزرگ و پُرمایه؛

و تنی است که آن را جسم گویند، سخت خرد و فرومایه.

و چون جسم را طبیبان و معالجان اختیار کنند تا هر بیماری که افتد زود آن را علاج کنند

و داروها و غذاهای آن بسازند تا به صلاح بازآید، سزاوارتر که روح را نیز طبیبان و معالجان گزینند تا آن آفت را نیز معالجت کنند؛

که هر خردمندی که این نکند بد اختیاری که او کرده است،

که مهم‌تر را فروگذاشته است و دست در نامهم‌تر زده است...

تاریخ بیهقی، ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی

 

طبیب تا تواند که علاج به غذا کند، به دارو مشغول نباید بود،

و تا تواند که به داروی بسیط یعنی ناآمیخته علاج کند، داروی آمیخته نباید داد.

و طبیب را داروی مجهول که مجهولان و پیرزنان آزمایند و حکایت کنند نشاید داشت و بدان اعتماد نشاید...

حکیم سیّد اسماعیل جرجانی

برگرفته از کتاب پزشکی در ادبیات ایران زمین (منبع3)

 

 

در طب قديم از زمان باستان چنين دستور می‌داده‌اند كه براي حفظ تندرستي و تأمين سلامت فرد، دو كار بايد كرد:

1. پيشگيري؛ يعني اقدام به اموري كه هدفش سالم ماندن و بيمار نشدن شخص است.

2. درمان اختلالات بدني، هنگامي كه اين اختلالات خفيف و جزئي است و می‌توان با درمان آن‌ها از خطرناك‌شدنشان جلوگيري كرد.

اين دستورها ابتدا از طرف پزشكان دانشمند و حاذق صادر می‌شد و رفته‌رفته جزء عادات و آداب اجتماعي در می‌آمد و تقريباً همة مردم به آن عمل می‌كردند و از اين راه، سلامت تن و روان خود را حفظ می‌کردند.

در اديان الهي نيز، كه نخستين هدفْ تأمين سلامت جسم و روح افراد جامعه بود، دستورهای مذهبي با اين دستورها مطابقت كامل داشت. چنان‌كه مورد تأييد پزشكان و متخصصان بهداشت در دنياي امروز نيز هست، در رأس همة اين دستورها پرهیز از پرخوري قرار گرفته است كه اگر اين دستور بزرگ رعايت شود، يك جامعه سالم خواهيم داشت و داستان سعدی از صدر اسلام که يكي از ملوك عجم طبیبی به خدمت محمد مصطفي، صلي‌الله عليه و آله و سلّم، فرستاد و گفتة آن حضرت که فرمود: «اين طايفه را طريقتي است كه تا اشتها غالب نباشد نخورند و هنوز اشتها باقي باشد كه دست از طعام بدارند. حكيم گفت: اين موجب تندرستي است، زمين خدمت ببوسيد و برفت»، مؤيد اين مطلب است.

براي اجراي دستور دوم، يعني درمان اختلالات و عوارضي كه همواره در جوامع بشري پيدا می‌شود ولي خفيف است، بهترين كاري كه عموم مردم به آن عمل می‌كردند شامل دو امر بود: يكي اينكه در اوايل فصل بهار حداقل مدت بيست روز، آب كاسني و شاه‌تره می‌خوردند؛ دوم اینکه هر كس به فراخور حال و مزاج خود، مقداري خون از بدن خارج می‌كرد.

جلد دوم از مجموعة آثار مرحوم دکتر مصطفوی (طرح احیای میراث مکتوب طب سنتی ایران)، مقالة کاسنی، ص339

 


در این بخش به کلیات اصول تدابیر درمانی که ممکن است در درمان هر بیماری به‌کار رود اشاره می‌شود. به عبارت دیگر، این بخش شامل سرفصل‌های روش‌های درمان در طب سنتی ایران است که لازم است هرگاه در جای خود استفاده می‌شوند شرایط کلّی آنها نیز رعایت شود.


  • لازم به ذکر است جمع‌آوری و بررسی مقالات معتبر و منطبق با تدابیر درمانی طب سنتی ایران توسط آقای دکتر علیرضا عباسیان انجام گرفته است که از زحمت و بزرگواری ایشان تشکر می‌گردد.

آخرین بازنگری در تاریخ شنبه ، 27 فروردين 1390 ، 20:55
محمد حمزه

محمد حمزه

E-mail: آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید
مطالب بیشتری که در این بخش خواهید یافت: « تدبیر غذا در بیماری کلیات طب سنتی ایران-بخش 1 »
Login to post comments

دکتر محسن ناصری

دکتر محسن ناصری
پزشک و متخصص فارماکولوژی

استاد طب سنتی ایران

عضو هیئت علمی دانشگاه

تلفن مطب:  22865212

روزهای یکشنبه و چهارشنبه از ساعت 16 تا 20

خ شریعتی- بالاتر از حسینیه ارشاد- خ قبا

تلفن پیک دارو بعد از ویزیت:   09109104047